دهه محسنیه ، دهه شیعی یا دهه انگلیسی...؟

از بدیهیات عقلی آن است كه انسان در سوگ عزیزانش، به حزن و اندوه می نشیند و در فراق آنان، گریان و نالان می شود. رفتار هر انسان آراسته به اخلاق انسانی، هنگام از دست دادن یار، عزیز و بزرگی چنین است. درست به همان شكل كه آدم بر هابیل، یعقوب بر یوسف، پیامبر صلی الله علیه و آله بر حمزه و... گریستند . حال هر چه مقام و عظمت شخصیت از دست رفته والاتر باشد، شیوه های بیان این سوگ مندی بیشتر و پررنگ تر می شود و صورتی عقلانی پیدا می كند.

 

با نظری به آیات و روایات روشن می‌شود كه عزاداری و برپایی مجالس عزا نه تنها با قرآن مخالفت و ناسازگاری با مبانی دینی ما ندارد، بلكه از مصادیق شعائر الهی، مودّت و محبّت به اهل بیت علیهم السّلام و مبارزه با ظلم و ستم می‌باشد كه در قرآن به آنها سفارش شده است.


نمونه عینی عزا و گریه در قرآن كریم ، سوگواری و گریه حضرت یعقوب علیه السّلام در فراق یوسف است، كه بنا بر نقل زمخشری هفتاد سال گریه كرد و پاداش آن گریه‌ها برابر با پاداش هفتاد شهید می‌باشد. بنابراین عزاداری و گریه در مصائب برگزیدگان الهی و اهلبیت ـ علیهم السّلام ـ مورد تأیید روایات بوده و ممدوح قرآن كریم و در قرآن و روایات هیچگونه نهی و مذمتی از آن نشده است.


اما عزاداری در سنت، مجموعه روایات، رفتارها و تقریرهای پیامبر صلی الله علیه وآله و امامان علیهم السلام بسیار دیده می شود و بزرگترین آن عزاداری و سوگواری حضرت آدم ابوالبشر تا پیامبر خاتم و معصومین علیهم السلام، بر سید سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام است. و تنها عزاداری که 40 روز برایش معین شده است، عزاداری شهادت امام حسین علیه السلام است. حتی برای پیغمبر صلوات الله علیه و حضرت امیرالمونین علیه السلام مطرح نشده است.

این موضوع آنقدر در جامعه اسلامی تاثیر گذار است تا جایی که امام راحل فرمودند " این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگاه داشته است".

 

از جمله تاثیرات مهمی که عزاداری سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام بر جامعه اسلامی و شیعی می گذارد از این قبیل است: احیای امر به معروف و نهی از منکر ، روحیه وحدت و همدلی ، روحیه ایثار و از خود گذشتگی و شهادت طلبی ، تبعیت از امر ولی تاپای جان ، احیاء شعائر دینی و مذهبی ، حضور یکپارچه مسلمان و غیر مسلمان و شیعه و سنی در عزاداری امام حسین علیه السلام و....

این تاثیرگذاری عزاداری امام حسین علیه السلام بر جامعه اسلامی به اندازه ای است که صدای بزرگترین تئوریستین های غرب را در آورده و آنها این واقعیت را پذیرفته اند که دوماه محرم و صفر تمام تئوری های یکساله برای تخریب جوانان اسلامی و شیعی را مانند سیلی از بین می برد.

آری آنها فهمیده اند که ایراد کارشان در کجا است و از آنجاییکه برای تخریب یک جریان باید از همان جریان بر علیه آن استفاده کرد (مانند جریان تکفیریت بر علیه اسلام)، حال پی ریزی کرده اند تا از عزاداری امام حسین علیه السلام بر علیه خودش استفاده کنند و این کار را با استفاده از علما و مداحان که دو بال قدیمی و مهم و تاثیرگذار در برپایی شعائر دینی به حساب می آیند ، استارت زده اند تا به تئوری های شوم و خصمانه خود رنگ و لعابی شرعی بدهند.

 

ایجاد دهه های مختلف عزاداری برای اهل البیت علیهم السلام از جمله: "دهه صادقیه و دهه محسنیه" و تبلیغات و جنجالهای وسیع و پافشاری برای برپایی این دهه های عزاداری و همچنین مرسوم کردن عزاداری هایی با حالت خشونت آمیز و غیر انسانی مانند قمه زنی و...خود گواه بر این مطلب است.

 

این دهه های عزاداری گرچه در ظاهر فعل بسیار خوب و از شعائر مهم شیعی است اما در باطن افکار شوم و خصمانه ای را به دنبال دارد و مهم ترین آن لُوس کردن و عادی کردن و بمرور بی اهمیت نشان دادن عزاداری برای اهل البیت علیهم السلام و بویژه عزاداری امام حسین علیه السلام و همچنین ایجاد فتنه و اختلاف و از بین بردن وحدت شیعه و سنی در این عرصه حساس زندگی بشری است تا اسلام را بوسیله خود اسلام سر ببرند.

 

با نگاهی به ایجاد دهه جدیدی به نام دهه محسنیه که هیچکدام از ائمه علیهم السلام حتی اشاره کوچکی برآن نکرده و یا امضاء و تقریری از آنها نرسیده ؛ و برپایی این دهه جدید در نزدیکی هفته وحدت و میلاد رسول گرامی اسلام می توان فهمید که این دهه عزاداری جز روشن کردن شعله فتنه در امت اسلامی هیچ هدف دیگری را دنبال نمی کند.

 

اما تنها سوالی که در پایان سخن باقی می ماند از مروجین اینگونه عزاداری ها برای اهل البیت علیهم السلام است: شما که این همه بر برگزاری دهه های مختلف برای عزاداری اهل البیت علیهم السلام اصرار دارید و آن را از شعائر شیعی می خوانید و تعصب خاصی به آن نشان می دهید و خود را به ظاهر مرید و متعصب و مروج و حامی فرهنگ اهل البیت علیهم السلام میدانید؛ چرا در فتنه عاشواری 1388 مُهر سکوت و لِجام آهنین بر دهان افسار گسیخته خود زدید و کوچکترین حمایتی از حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و ابراز برائت و بیزاری از فتنه گران و هتک حرمت کنندگان به ساحت مقدس آن امام و عزاداری ایشان به عمل نیاوردید؟

 

امام زمان ارواحنا فداه از کدام عمل شما راضی تر هستند؟



ارسال یک نظر جدید

نام شما
ایمیل (منتشر نخواهد شد)
آدرس وبسایت
کد امنیتی