سخن مقام معظم رهبری باجوانان اروپایی

اسلام را از طریق منابع اصیل و مآخذ دست اوّل آن بشناسید. با اسلام از طریق قرآن و زندگی پیامبر بزرگ آن (صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌و‌سلّم) آشنا شوید.

 

متن کامل


دربی سرخابی ها در جبهه...!!

اوائل فتح فاو من و بهترین دوستم، علی ناهیدی، به دلیل عجیبی به مدت یک هفته با هم قهر کردیم. ما دو تا سر تیم های استقلال و پرسپولیس با هم دعوامون شد. من استقلالی بودم و علی پرسپولیسی. یک هفته قبل از عملیات، طبق معمول ما داشتیم برای هم کرکری می‌خوندیم و از تیمهای مورد علاقمون حمایت می‌کردیم که بحث کم کم جدی شد. علی زد به پروین و یک نفس گفت: شیش شیش شیشتایی هاش.

من هم کم آوردم و به شروع کردم به بد و بیراه گفتن. بعدهم بیخیال هم شدیم و قهر کردیم. حالا دلم پیش علی مانده بود. از شب قبل و پس از شروع عملیات دیگر علی را ندیده بودم. دلم هزار راه رفت. هی با خودم می‌گفتم نکنه علی شهید یا اسیر شده باشه. نکند بد جوری مجروح شده باشه. ای خدا اگه چیزیش شده باشه، من جواب ننه باباشو چی بدم. دیگه داشتم رسما گریه می‌کردم که دیدم بچه دارند می‌خندند و هیاهو می‌کنند. یکهو شنیدم عده با لهجه ای فارسی‌دار شعار می‌دهند که: « پرسپولیس هورا - استقلال سوراخ!!!» با تعجب سرم را به طرف صدا گرداندم و صحنه‌ای عجیب و باورنکردنی را دیدم.


دهها اسیر عراقی پابرهنه و شعارگویان به طرف ما می‌آمدند. پیشاپیش آنها علی، سوار بر شانه‌های یکی از درجه‌دار‌های سبیل کلفت عراقی بود و یک پرچم سرخ را تکان می‌داد و عراقی‌ها با دستور او شعار می‌دادند:
پرسپولیس هورا - استقلال سوراخ

این اولین و آخرین بار بود که به این شعار حسابی و از ته دل خندیدم و شاد شدم. دویدم به استقبال علی و او هم با دیدن من از شانه‌های آن بدبخت اومد پایین و همدیگر را بغل کردیم و صورت همدیگه را ماچیدیم (بوس کردیم). علی با خنده به من گفت: می بینی اکبر، حتی عراقیها هم طرفدار پرسپولیسند. هر دو غش‌غش خندیدیم. عراقی ها هم که نمی‌دانستند دارند چه شعاری می‌دهند با ترس و لرز فریاد می‌زدند:
پرسپولیس هورا - استقلال سوراخ

 


دهه محسنیه ، دهه شیعی یا دهه انگلیسی...؟

از بدیهیات عقلی آن است كه انسان در سوگ عزیزانش، به حزن و اندوه می نشیند و در فراق آنان، گریان و نالان می شود. رفتار هر انسان آراسته به اخلاق انسانی، هنگام از دست دادن یار، عزیز و بزرگی چنین است. درست به همان شكل كه آدم بر هابیل، یعقوب بر یوسف، پیامبر صلی الله علیه و آله بر حمزه و... گریستند . حال هر چه مقام و عظمت شخصیت از دست رفته والاتر باشد، شیوه های بیان این سوگ مندی بیشتر و پررنگ تر می شود و صورتی عقلانی پیدا می كند.

 

با نظری به آیات و روایات روشن می‌شود كه عزاداری و برپایی مجالس عزا نه تنها با قرآن مخالفت و ناسازگاری با مبانی دینی ما ندارد، بلكه از مصادیق شعائر الهی، مودّت و محبّت به اهل بیت علیهم السّلام و مبارزه با ظلم و ستم می‌باشد كه در قرآن به آنها سفارش شده است.


نمونه عینی عزا و گریه در قرآن كریم ، سوگواری و گریه حضرت یعقوب علیه السّلام در فراق یوسف است، كه بنا بر نقل زمخشری هفتاد سال گریه كرد و پاداش آن گریه‌ها برابر با پاداش هفتاد شهید می‌باشد. بنابراین عزاداری و گریه در مصائب برگزیدگان الهی و اهلبیت ـ علیهم السّلام ـ مورد تأیید روایات بوده و ممدوح قرآن كریم و در قرآن و روایات هیچگونه نهی و مذمتی از آن نشده است.


اما عزاداری در سنت، مجموعه روایات، رفتارها و تقریرهای پیامبر صلی الله علیه وآله و امامان علیهم السلام بسیار دیده می شود و بزرگترین آن عزاداری و سوگواری حضرت آدم ابوالبشر تا پیامبر خاتم و معصومین علیهم السلام، بر سید سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام است. و تنها عزاداری که 40 روز برایش معین شده است، عزاداری شهادت امام حسین علیه السلام است. حتی برای پیغمبر صلوات الله علیه و حضرت امیرالمونین علیه السلام مطرح نشده است.

این موضوع آنقدر در جامعه اسلامی تاثیر گذار است تا جایی که امام راحل فرمودند " این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگاه داشته است".

 

از جمله تاثیرات مهمی که عزاداری سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام بر جامعه اسلامی و شیعی می گذارد از این قبیل است: احیای امر به معروف و نهی از منکر ، روحیه وحدت و همدلی ، روحیه ایثار و از خود گذشتگی و شهادت طلبی ، تبعیت از امر ولی تاپای جان ، احیاء شعائر دینی و مذهبی ، حضور یکپارچه مسلمان و غیر مسلمان و شیعه و سنی در عزاداری امام حسین علیه السلام و....

این تاثیرگذاری عزاداری امام حسین علیه السلام بر جامعه اسلامی به اندازه ای است که صدای بزرگترین تئوریستین های غرب را در آورده و آنها این واقعیت را پذیرفته اند که دوماه محرم و صفر تمام تئوری های یکساله برای تخریب جوانان اسلامی و شیعی را مانند سیلی از بین می برد.

آری آنها فهمیده اند که ایراد کارشان در کجا است و از آنجاییکه برای تخریب یک جریان باید از همان جریان بر علیه آن استفاده کرد (مانند جریان تکفیریت بر علیه اسلام)، حال پی ریزی کرده اند تا از عزاداری امام حسین علیه السلام بر علیه خودش استفاده کنند و این کار را با استفاده از علما و مداحان که دو بال قدیمی و مهم و تاثیرگذار در برپایی شعائر دینی به حساب می آیند ، استارت زده اند تا به تئوری های شوم و خصمانه خود رنگ و لعابی شرعی بدهند.

 

ایجاد دهه های مختلف عزاداری برای اهل البیت علیهم السلام از جمله: "دهه صادقیه و دهه محسنیه" و تبلیغات و جنجالهای وسیع و پافشاری برای برپایی این دهه های عزاداری و همچنین مرسوم کردن عزاداری هایی با حالت خشونت آمیز و غیر انسانی مانند قمه زنی و...خود گواه بر این مطلب است.

 

این دهه های عزاداری گرچه در ظاهر فعل بسیار خوب و از شعائر مهم شیعی است اما در باطن افکار شوم و خصمانه ای را به دنبال دارد و مهم ترین آن لُوس کردن و عادی کردن و بمرور بی اهمیت نشان دادن عزاداری برای اهل البیت علیهم السلام و بویژه عزاداری امام حسین علیه السلام و همچنین ایجاد فتنه و اختلاف و از بین بردن وحدت شیعه و سنی در این عرصه حساس زندگی بشری است تا اسلام را بوسیله خود اسلام سر ببرند.

 

با نگاهی به ایجاد دهه جدیدی به نام دهه محسنیه که هیچکدام از ائمه علیهم السلام حتی اشاره کوچکی برآن نکرده و یا امضاء و تقریری از آنها نرسیده ؛ و برپایی این دهه جدید در نزدیکی هفته وحدت و میلاد رسول گرامی اسلام می توان فهمید که این دهه عزاداری جز روشن کردن شعله فتنه در امت اسلامی هیچ هدف دیگری را دنبال نمی کند.

 

اما تنها سوالی که در پایان سخن باقی می ماند از مروجین اینگونه عزاداری ها برای اهل البیت علیهم السلام است: شما که این همه بر برگزاری دهه های مختلف برای عزاداری اهل البیت علیهم السلام اصرار دارید و آن را از شعائر شیعی می خوانید و تعصب خاصی به آن نشان می دهید و خود را به ظاهر مرید و متعصب و مروج و حامی فرهنگ اهل البیت علیهم السلام میدانید؛ چرا در فتنه عاشواری 1388 مُهر سکوت و لِجام آهنین بر دهان افسار گسیخته خود زدید و کوچکترین حمایتی از حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و ابراز برائت و بیزاری از فتنه گران و هتک حرمت کنندگان به ساحت مقدس آن امام و عزاداری ایشان به عمل نیاوردید؟

 

امام زمان ارواحنا فداه از کدام عمل شما راضی تر هستند؟


با چشم دلت امام رضا را زیارت کن ...

 


♥•٠·˙
فرقی نمی‌کند از کدام نقطه ایران یا جهان راهی حریم ملکوتی امام هشتم (علیه السلام) شده باشی؛
اصلا فرقی ندارد راهی شده باشی یا از راه مانده باشی؛

چشمانت را ببنـــد ...
گنبد را که می‌بینی، سلام می‌دهی، اذن دخول می‌گیری، وارد می‌شوی و یک‌راست راهت را می‌کشی و می‌روی طرف حرم.
اگر بغضی فرونشسته باشد در گلویت یا آینه چشمانت موج برداشته باشد، با اولین نگاهی که انداخته‌ای به گنبد طلای امام رضا(علیه السلام). گریه، مانند همه توفیقات معنوی دیگر، روزی ات می شود و موج اشک چشمانت جاری می شوند ...
قطره‌های کوچک اشک، جان می‌شویند وقتی که از آسمان چشم‌ها سرازیر می‌شوند و بر گلبرگ گونه‌ها می‌نشینند.
فقط خدا می داند چرا حرم مطهرش این همه آرامش بخش است!

۩ صلوات خاصه امام رضا (ع) ۩

اللهّمَ صَلّ عَلی عَلی بنْ موسَی الرّضا المرتَضی، الامامِ التّقی النّقی و حُجَّّتكَ عَلی مَنْ فَوقَ الارْضَ و مَن تَحتَ الثری الصّدّیق الشَّهید، صَلَوةَ كثیرَةً تامَةً زاكیَةً مُتَواصِلةً مُتَواتِرَةً مُتَرادِفَه
كافْضَلِ ما صَلّیَتَ عَلی اَحَدٍ مِنْ اوْلیائِكَ.


عاشقی با امام غریب

   در وصف ذات، صحبت ما احتیاج نیست

   زیرا که در صفات خدا «احتیاج» نیست

   باید به بال رفت و درآورد گیوه را

   در بارگاه قرب تو پا احتیاج نیست

   تو بی ‌وسیله هم بلدی معجزه کنی

                                                         .......
 


شعرخوانی دختر 8 ساله "سیّده زهراشایگان"دربرنامه مشاعره شبکه آموزش

مردا میگن که خوش کلا نجینبد//راستش رو بخواهی دخترا مثل سیبند
سیب زمین افتاده بو نداره//رهگذرم پا رو دلش میذاره
سیبای روی شاخه چیدن دارند//از دست باغبون خریدن دارند
بهارخانم دل نگران تو ام//دلواپس روز خزان توام
حالا که میخوای بری تو خیابون //خودتو بگیر ،چراغ نده تو میدون
زلفاتو از روسری بیرون نذار //چشمای هیزو سمت زلفات نیار
مردای خوب پدر دری نمیخوان//عشقای لوس و سرسری نمی خوان
حتما ادامه این شعر قشنگ رو بخونید :
 


نگاه_حرام

 

هرکه افتد نظرش در پی ناموس کسان     ...     پی ناموس وی افتد نظر بوالهوسان

 

امام صادق علیه السلام فرمود: در زمان حضرت موسی علیه السلام مردی با زنی زنا کرد وقتی به خانه خویش آمد،مردی را با زن خود دید،آن مرد را نزد حضرت موسی علیه السلام آورد واز او شکایت کرد. درآن لحظه جبرئیل بر آن حضرت نازل شد وگفت: هر کس به ناموس دیگران تجاوز کند به ناموس خودش تجاوز کنند.حضرت موسی علیه السلام به آن دو فرمود:

با عفت باشید تا ناموستان محفوظ بماند.

 

بنابراین، مؤمن با غیرت هرگز به ناموس دیگران نگاه حرام نمی کند،

چرا که نمی خواهد کسی به ناموسش نظر بد داشته باشد.

 

 

شخصی از امام صادق علیه السلام پرسید:

آیا نگاه کردن به پشت سر زن هایی که عبور می کنند جایز است؟

حضرت علیه السلام پاسخ داد:

اگر به ناموس شما این گونه نگاه کنند، خوشنود می شوید؟!

آن گاه فرمود: برای مردم همان را بخواهید که برای خود می خواهید.



 

 


جمع دنيا و آخرت

چه چيزهايي باعث مي شود كه انسان هم دنيا را داشته باشد و هم آخرت را؟


تکلم امام حسین (ع) پس از شهادت

آيـا سـر مـقدس امام حسين عليه السلام تكلم كرد ؟
اگر چنين است پس چگونه مردمى كه اين معجزه را ديدند هدايت نشدند ؟

 


صفحات سایت

« 1 2 3 4 5 6 7 8 9 »